vrijdag 20 augustus 2010

Ode aan het achterwerk


Voor de preutse leden van de JEP (Jury voor ethische praktijken inzake reclame) is een achterwerk iets dat we onder een burka en 5 cm fluisterbeton moeten verbergen. Sinds de Sloggi-affaire heb ik het respect voor de heren en mevrouwen van deze jury in een fles wodka gepropt en doorgeslikt. De vieze nasmaak proef ik echter nog steeds. Een achterwerk is gods mooiste creatie en dat moet je koesteren zoals een hamster: niet te hard in knijpen, maar met liefde bestrelen.

Een achterwerk verdient ook af en toe rust. U hoeft het daarvoor niet steeds te rusten leggen op een bedje van stro of een stoel die ontsproten is uit het creatieve brein van wijlen architect Maarten van Severen. Een gewone bank volstaat om dit deel van het menselijk lichaam te laten genieten van een beetje welverdiende rust. In mijn nachtelijke wandelronde doorheen het internet stootte ik alvast op een werkwaardig exemplaar dat gerust het etiket bizar mag opgespeld krijgen: een bankautomaat in de lettelijke betekenis van het woord. zet u even neer op uw achterwerk en ontdek via het onderstaande filmpje wat ik bedoel.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten